شما به هشدارهای درون خود بی توجهی
کردید اما حالا می بایست با حقایق روبرو گردید. از حوادثی که برایتان رخ
داده احساس ناامیدی می کنید. وابستگی احساسی و اتکاء شما نسبت به وعده های
دیگران بیش از اندازه بوده است. این پیام نمایانگر ناامیدی ناشی از چنین
شکستی است.
حقیقت این است که
آدمی هرچقدر بیشتر برای نگهداشتن آنچه که رفتنی است تقلا کند بیشتر رنج
خواهد برد. ارزش خود و تجربیات خود را نادیده نگیرید. به هر حال زمانی که
از این خیال آسوده شوید و زخم هایتان شفا یابند قادر خواهید بود آنچه را که
برای شما باقی مانده است به درستی مشاهده کنید.